Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
Reklama
wtorek, 17 listopada 2026 19:38
Reklama

Nocne czuwanie, pomiary i codzienne decyzje. O cukrzycy bez słodzenia [ROZMOWA]

Z okazji obchodzonego 14 listopada Światowego Dnia Cukrzycy gościliśmy Karolinę Lipską - edukatorkę diabetologiczną, mieszkankę Tczewa i mamę dziecka z cukrzycą typu 1. Rozmawialiśmy o codzienności rodzin, pierwszych objawach choroby oraz znaczeniu edukacji i wsparcia najbliższego otoczenia.
Nocne czuwanie, pomiary i codzienne decyzje. O cukrzycy bez słodzenia [ROZMOWA]

Autor: Damian Myszewski

 

Karolina Lipska zetknęła się z cukrzycą typu 1, gdy jej córka miała sześć lat. Dziś dziewczynka ma dziesięć lat, a jej mama, obok pracy zawodowej w bankowości, zajmuje się edukacją diabetologiczną i wspieraniem rodzin znajdujących się w podobnej sytuacji.

 

Pamiętam ten strach i poczucie, że muszę bardzo szybko nauczyć się wszystkiego od nowa dla bezpieczeństwa mojego dziecka. Codzienność zaczęła oznaczać pomiary cukru, podawanie insuliny, przeliczanie jedzenia oraz nocne czuwanie i budzenie się po 3-4 razy w nocy. 

- Karolina Lipska, edukatorka diabetologiczna

 

Własne doświadczenia i potrzeba praktycznego wsparcia po opuszczeniu szpitala skłoniły tczewiankę do podjęcia studiów oraz rozpoczęcia działalności edukacyjnej. Tak powstało "Bez Słodzenia - Edukacja Cukrzycowa”.

 

Objawy, których nie należy lekceważyć

 

Ważną częścią rozmowy były sygnały ostrzegawcze, które mogą świadczyć o rozwijającej się u dziecka cukrzycy typu 1. Wśród nich Karolina Lipska wymieniła:

  • nadmierne pragnienie, również w nocy,
  • częste oddawanie moczu i powrót moczenia nocnego,
  • wyraźne zmęczenie,
  • utratę masy ciała bez wyraźnej przyczyny.

Zaobserwowanie takich objawów powinno skłonić rodziców do pilnej konsultacji lekarskiej. Szczególnie niepokojące są wymioty, bóle brzucha, nasilona senność, szybki i głęboki oddech oraz zapach acetonu w wydychanym powietrzu. Mogą one świadczyć o kwasicy ketonowej, która wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

Nasza rozmówczyni zwróciła również uwagę na wciąż funkcjonujące w społeczeństwie stereotypy dotyczące przyczyn choroby.

 

Diagnoza to nie jest wina rodziców ani dziecka. Cukrzyca typu pierwszego nie powstaje z jedzenia słodyczy ani z niedopilnowania przez rodziców - jest to choroba autoimmunologiczna.

- Karolina Lipska, edukatorka diabetologiczna

 

Cukrzyca nie musi oznaczać rezygnacji z dzieciństwa

 

Sport, wyjazdy wakacyjne, szkolne wycieczki czy zabawa z rówieśnikami nie muszą pozostawać poza zasięgiem dzieci z cukrzycą typu 1. Potrzebne są jednak odpowiednie przygotowanie, zabezpieczenie medyczne oraz wiedza osób sprawujących nad nimi opiekę.

Karolina Lipska przywołała przykład własnej córki, która wyjechała już samodzielnie na dwutygodniową kolonię.

 

Cukrzyca nie powinna odbierać dzieciom możliwości. Dzieci trenują i jeżdżą na obozy, ale wymagają odpowiedniego przygotowania, sprzętu, zapasu produktów na niedocukrzenie oraz obecności przeszkolonych dorosłych.

- Karolina Lipska, edukatorka diabetologiczna

 

Istotną rolę odgrywają również rówieśnicy. Akceptacja, zrozumienie i niewykluczanie z zabawy mogą pomóc dziecku poczuć się pełnoprawną częścią grupy.

 

Rodzice również potrzebują wsparcia

 

Stała gotowość do reagowania na zmiany poziomu glukozy, przerywany sen, obowiązki zawodowe i odpowiedzialność za bezpieczeństwo dziecka to mniej widoczna strona życia z cukrzycą. Dodatkowym wyzwaniem jest okres dojrzewania, któremu towarzyszą zmiany hormonalne i emocjonalne. Gościni Radia Tczew podkreśliła, że rodzice mają prawo do zmęczenia, obaw i odpoczynku, a zdobywanie wiedzy o chorobie jest procesem.

 

Wyniki glukozy nie stanowią oceny rodzica, a rodzice bardzo potrzebują odpoczynku i wsparcia.

- Karolina Lipska, edukatorka diabetologiczna

 

W ramach "Bez Słodzenia - Edukacja Cukrzycowa” tczewianka przygotowuje materiały edukacyjne, organizuje spotkania dla rodzin, warsztaty dla dzieci oraz szkolenia dla pracowników szkół i przedszkoli. Jej działalność ma służyć nie tylko osobom bezpośrednio dotkniętym chorobą, ale również budowaniu świadomości w ich najbliższym otoczeniu.

Karolina Lipska przypomniała, że za medycznymi urządzeniami, wykresami i liczbami kryje się codzienność konkretnych ludzi.

 

Chciałabym, aby za pompą, penem, sensorem i wynikiem glukozy zawsze widzieć człowieka - dziecko chcące żyć normalnie oraz rodzica starającego się sprostać kolejnemu dniu. Dzieci nie muszą się wstydzić sprzętu ani proszenia o pomoc, a rodzice zasługują na wsparcie.

- Karolina Lipska, edukatorka diabetologiczna

 

Zachęcamy do wysłuchania całej rozmowy.

 

Więcej o autorze / autorach:
Podziel się
Oceń

Napisz komentarz

Komentarze

W Twojej okolicy dzieje się coś, czym warto się podzielić z innymi? Coś Cię martwi, a my możemy pomóc? A może jesteś organizatorem wydarzenia i chcesz je dodać do naszego kalendarza? Napisz do nas na: [email protected].

Reklama